Blog

Reclame, ongewenste post, folders waar je niet op zit te wachten. Voor veel mensen een herkenbare, dagelijkse (zij het kleine) irritatie. Bovendien is er vanuit duurzaamheid ook het nodige op af te dingen. Hoe gaan we om met onze eigen idealen?

Afgelopen weken sprak ik enkele inwoners met zorgen over de vele nieuwbouwplannen in onze stad. Steeds komt de vraag: nemen we genoeg ruimte voor groen? Een plek om te wandelen, elkaar te ontmoeten en plek voor onze planten en dieren.

Het zijn drukke weken. Het einde van de raadsperiode met de verkiezingen van 18 maart nadert. Er moeten veel voorstellen afgerond worden. Van erfgoed tot sport, van mobiliteit tot Menzis. Er is één onderwerp dat me na aan het hart ligt: het participatiebeleid van de gemeente.

Zaterdag pakte ik de trap en boorde een gaatje in het plafond. Niet mijn favoriete klus, maar het is gelukt. Zondagavond, op eerste Advent, straalt de ster voor het raam. Fijn dat er in de stad zoveel kerststerren te zien zijn – tekenen van hoop in letterlijk en figuurlijk donkere tijden.

Voor alles is er een eerste of laatste keer. Vorige week, op 11 november, Sint Maarten, was mijn laatste begrotingsraad. Een moment om nog een keer te bedenken wat we nog extra willen regelen voor volgend jaar. Voor ons draait dat, net als bij Maarten, om eerlijk (ver)delen en opstaan voor een ander.

Soms moet je gewoon even pas op de plaats maken. Weg uit de drukte van de raadzaal, de stapels stukken, overleggen en vele vergaderingen. Daarom zijn we met onze fractie, 7 m/v, een weekend naar Schiermonnikoog gegaan. Een prachtig eiland, waar je de rust bijna kunt aanraken en de wind je hoofd leeg blaast.

U kent dat wel, je krijgt een sms-je waarin gevraagd wordt om even geld over te maken voor een nog openstaande rekening van je dochter? Nu heb ik geen dochter, dus voor mij is dit direct helder: onzin. Maar als je die wel hebt, kun je er zo maar intrappen of je anders flinke zorgen om je kind maken. 

Op het gevaar af dat een stukje over 'vrede' snel een beetje soft of naïef wordt, deze week toch een stukje hierover. Ik werd geraakt door een groep Wageningers die elke twee weken door de Hoogstraat wandelt. Ze hebben één boodschap: Vrede.