Uit de Raad | Op zoek naar stemmen!
Ik sla de verkiezingskrant open en zie pagina’s vol beloften en resultaten. Maar tussen die regels lees ik ook wat er niet staat: wat ik/we (nog) niet voor elkaar hebben gekregen, ondanks alle goede bedoelingen. Na 25 jaar in de Wageningse politiek weet ik: er blijft altijd iets liggen.
Er zijn nog lange wachttijden bij de jeugdzorg, terwijl druk op jongeren toeneemt. Koffiehoeken en flatkroegen moeten misschien sluiten, terwijl ontmoetingsplekken zo hard nodig zijn. En de natuur dreigt, weer, bij nieuwbouwprojecten een sluitpost te worden. De keuzes die we maken in het stadhuis, hebben directe gevolgen voor mensen en onze omgeving.
En hoewel ik mijn taak als raadslid naar eer en geweten heb uitgevoerd, lag ik vaak wakker na een raadsvergadering. Heb ik genoeg gedaan? Had ik meer moeten opstaan voor hen die het zwaar hebben, voor hen die geen stem kunnen geven? Zijn alle stemmen eigenlijk wel gehoord?
Na vandaag ben ik geen raadslid meer. Maar ik blijf zeker betrokken bij de ChristenUnie. Om op zoek te blijven gaan naar stemmen, niet voor de verkiezingen (ook belangrijk uiteraard!), maar naar de stemmen die een verhaal vertellen: blijvend de wijk in, met open oren en ogen. En die stemmen laten doorklinken in onze nieuwe fractie.
Ik vertrek uit de raad, maar zeker niet uit de wijken en politiek. Dank voor het vertrouwen en de steun die ik heb mogen ontvangen. Ik kom u zeker weer tegen.
